GRONINGEN - Eén maal per jaar
vindt er een grote bijeenkomst plaats voor CasTel-medewerkers
met introducé. Deze bijeenkomst heeft primair tot doel
het intensiveren van het CasTel-gevoel door middel van samenwerking
en het vergroten van onderlinge informele contacten. Het CasTel-gevoel
kent vier eigenschappen: ondernemend, winnaarsmentaliteit, eerlijk
en flexibel. Die vier kernbegrippen staan aan de basis van dit
concept dat als centraal thema meekreeg: "Nummer één
word je nooit alleen".
Voor de bijeenkomst werden de volgende voorwaarden
c.q. criteria gesteld: ééndaagse outdoor happening,
gezamenlijke activiteit, verrassend en origineel en met een maximale
deelname. De datum werd gesteld op zaterdag 7 juni, de locatie
zou zich bij voorkeur midden in de natuur en op neutraal terrein
bevinden. Het aantal deelnemers is 350 personen. Voor een geschikte
locatie zijn we na lang zoeken terecht gekomen bij Huize Het
Laar te Ommen, waar een ijsbaan het decor en uitgangspunt vormt
voor het middagprogramma. Het terrein heeft een oppervlakte van
ruim 25.000 m2 en heeft alles in zich om naar een prachtige metamorfose
toe te kunnen werken. Er is bovendien voldoende ruimte om er
een grote circustent bij te plaatsen voor onverhoopt slecht weer,
zonder dat de entourage erdoor wordt aangetast. We laten de tent
zodanig op het eindbeeld aansluiten, dat we onder alle omstandigheden
kunnen doorwerken om er een geslaagd project van te maken.
De
deelnemers worden 's morgens met bussen opgehaald en naar een
centraal gelegen ontmoetingspunt gebracht, waar de definitieve
groepen worden ingedeeld. Tijdens de busreis naar Ommen krijgt
men een videobrief te zien, waarbij groepsgewijs een melodie
wordt ingestudeerd. Later zal pas duidelijk worden waarvoor dit
muzikale intermezzo dient en hoe de verschillende groepen sámen
klinken. Er komen in totaal 12 gemêleerde groepen van ongeveer
30 personen onder leiding van een beeldend kunstenaar, geassisteerd
door twee medewerkers vanuit CasTel. Deze medewerkers krijgen
vooraf, tijdens een speciale bijeenkomst in Zwolle, enig inzicht
in het project en een bepaalde taakverdeling. De directe omgeving
is zo mooi, dat we de deelnemers niet met de bussen tot aan de
ijsbaan willen brengen, maar hen in groepen op verschillende
locaties in de omgeving willen droppen zodat ze een half uur
te wandelen hebben alvorens het terrein te betreden. Tijdens
die (speur)tocht worden enkele opdrachten verstrekt, zodat iedereen
in de juiste stemming komt en de verschillende teamleden elkaar
wat beter leren kennen.
Er wordt naar
gestreefd alle groepen ongeveer gelijktijdig (11:00 uur) aan
te laten komen bij de ijsbaan, waar in de grote tent een kopje
koffie geschonken wordt. Er heerst een uitgelaten sfeer, want
geen van de deelnemers snapt precies wat de bedoeling is. Vanaf
de tent loopt er een brug óver de (drooggevallen en grasgroene)
ijsbaan naar het langwerpige eiland (150 x 45 meter). Om de ijsbaan
heen staan 12 parasols die later fungeren als thuisbasis voor
elke groep. Ze beschikken per gezelschap over alles wat deze
dag van pas kan komen en per groep wordt een serveerster ingezet
die voor de catering zorgt. Elke groep krijgt bovendien een eigen
camera om de gebeurtenissen vast te leggen.
De
spanning stijgt, totdat de eerste groep door Geert van Tijn wordt
uitgenodigd naar het eiland te lopen, terwijl het eigen geluid
van de groep ten gehore wordt gebracht. Zo worden alle groepen
naar het eiland gebracht, waar ze in een grote cirkel worden
opgesteld om onder leiding van Van Tijn (vermaard vanwege de
Grote Korenslag) de afzonderlijke melodieën laten horen,
totdat hieruit een fascinerende samenzang klinkt. Vervolgens
gaan de groepen naar hun eigen thuisbasis, een parasol aan de
rand van de ijsbaan, waar alle materialen waarmee onder deskundige
leiding gebouwd gaat worden, klaar liggen. Tijdens het eerste
uur krijgt ieder een individuele opdracht als vingeroefening
en kennismaking met bamboe en postelastiek. Er worden manshoge
objecten gemaakt (wachters of vogelverschrikkers) die ieders
persoonlijke inbreng en personificatie verbeelden en welke als
toeschouwers aan de buitenrand van de ijsbaan worden opgesteld.
Na de middaglunch
volgt het tweede onderdeel bamboe-bouwen: in groepjes van twee
(een CasTel-medewerker met zijn of haar introducé) worden
3 meter lange doos-constructies gemaakt, verstevigd en versierd.
Daartoe krijgt men een heldere handleiding (How to build your
own Castel) met tekeningen en voorbeelden. De maten van elk
bouwblok zijn 300 x 90 x 90 cm. Bij elke groep worden 15 van
deze objecten gemaakt, die in een halve cirkel om de eigen thuisbasis
worden opgesteld. 
Na een korte pauze worden
nieuwe groepjes ingedeeld, waarbij 6 deelnemers telkens 3 bamboe
constructies in de lengte aaneen knopen. Zo ontstaat er een 9
meter lange blokkentoren, waarop nog een torenspits met vlag
geplaatst kan worden. Daarna is het de bedoeling dat alle torens
aan de binnenrand van de ijsbaan, op het centrale eiland worden
opgesteld. Ze staan bijna 3 meter uiteen en kunnen onderling
nog verbonden worden met bamboe stokken. In korte tijd verreist
zo op het eiland één enorm luchtkasteel, een virtuele
constructie van bamboe met elastiekjes.
Als het kasteel
compleet is, komt andermaal Geert van Tijn ten tonele om iedereen
nogmaals tot zingen aan te zetten. Door de betoverende ambiance
van het virtuele kasteel zal de strekking van de samenzang aan
betekenis winnen: Nummer één word je nooit alleen!
Het loopt inmiddels tegen de klok van vier, en het actieve deel
van het programma maakt op spectaculaire wijze plaats voor een
meer toeschouwend beleven van een optreden van de Afrikaanse
groep La Troupe Saaba, een 16 mans formatie met percussie
en dans. 
Vanuit
de grote tent komen zij op, over de loopbrug naar het podium
in het Castel-kasteel. Alle medewerkers staan hier omheen en
dansen naar hartelust mee op het ritme van de djembé en
de schelle zang van de danseressen.
